Asset allocation (aktivlərin bölüşdürülməsi) investisiyanı müxtəlif aktiv siniflər arasında bölüşdürmə strategiyasıdır. Hansı səhmi aldığından daha çox, pulunu səhm, istiqraz və digər aktivlər arasında necə böldüyün vacibdir.
Araşdırmalar göstərir ki, portfelin uğurunun 90%-dən çoxu asset allocation ilə müəyyən olunur. Yəni hansı konkret səhmi seçməyin deyil, nə qədər səhm, nə qədər istiqraz, nə qədər nağd pul saxlamağın daha vacibdir.
Əsas aktiv sinifləri bunlardır: Səhmlər: yüksək gəlir potensialı, yüksək risk. İstiqrazlar: aşağı gəlir, aşağı risk, sabit gəlir. Nağd pul: ən aşağı risk, inflyasiyaya uduzur. Daşınmaz əmlak: orta risk, icarə gəliri. Qızıl: inflyasiyadan müdafiə, gəlir gətirmir.
Yaşa görə sadə qayda: 110-yaş = səhm faizi. 25 yaşında portfelinin 85%-i səhm, 15%-i istiqraz ola bilər. Yaş artdıqca istiqraz faizini artırırsan ki, riskini azaldasan.
Ən sadə asset allocation modeli: 60% səhm, 40% istiqraz (60/40 portfel). Bu model onillərlə standart sayılıb. Lakin son illərdə gənc investorlar üçün 80/20 və ya 90/10 daha çox tövsiyə olunur.